ماده 27 قانون مدنی

ماده ٢٧- اموالی که ملک اشخاص نمی باشد و افراد مردم می‌توانند آنها را مطابق مقررات مندرجه در این قانون و قوانین مخصوصه مربوط به هر یک از اقسام مختلفه آن ها تملک کرده و یا از آنها استفاده کنند، مباحات نامیده می شود: مثل اراضی موات، یعنی زمین هایی که معطل افتاده و آبادی و کشت و زرع در آن ها نباشد.

تفسیر ماده 27 قانون مدنی

  1. مباحات را به وسیله حیازت می توان تملک کرد، مگر اینکه قانونی آن را ممنوع دارد.
  2. در ماده ۳ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶ آمده است : ((اراضی موات شهری زمین هایی است که سابقه عمران و احیا نداشته باشد…))
  3. در همان قانون ماده ۴ در تعریف اراضی بایر می گوید: اراضی بایر شهری زمین هایی است که سابقه عمران و احیا داشته و به تدریج به حالت موات برگشته، اعم از اینکه صاحب مشخصی داشته یا نداشته باشد))
  4. در مورد مفهوم و چگونگی عمران و احیای اراضی موات در آیین نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوبه ١۵/۴/١٣۶١ هیئت وزیران در ماده یک این آیین نامه آمده است ((منظور از عمران و احیا قابل قبول، مذکور در قانون زمین شهری عمومات مذکور در ماده ۱۴۱ قانون مدنی و مقررات بعدی در باب احیا و عمران اراضی و عملیاتی از قبیل شخم غیر مسبوق به احیا و تحجیر و ریختن مصالح در زمین و حفر چاه و نظایر آن عمران و احیا محسوب نمی گردد))
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس